پیامدهای آموزشی گشتالت درمانی در کودکان مبتلا به ADHD: اثربخشی آن بر افت تحصیلی، مسئولیت پذیری و یادگیری مشارکتی

اختلال نقص توجه/ بیش فعالی (ADHD) از جمله شایع ترین اختلالات در دوران کودکی است که افزون بر مشکلات رفتاری، پیامدهای ناخوشایندی در حوزه آموزش و تعاملات اجتماعی کودکان به همراه دارد. ضعف مسئولیت پذیری، دشواری مشارکت موثر در فعالیت های گروهی و افت تحصیلی از جمله چالش های رایج کودکان مبتلا به این اختلال به شمار می آید. به همین دلیل بهره گیری از مداخلات آموزشی و روان شناختی موثر برای بهبود پیامدهای نامطلوب حاصل از این اختلال ضروری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیامدهای گشتالت درمانی در حوزه آموزش و اثربخشی آن بر افت تحصیلی، مسئولیت پذیری و یادگیری مشارکتی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بیش فعالی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی بوده و آزمودنی ها در گروه آزمایش و کنترل تقسیم بندی شدند. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان ۸ تا ۱۲ ساله مبتلا به ADHD مراجعه کننده به مراکز روان پزشکی و روان درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی استان مازندران در شهرستان ساری و در سه ماه نخست سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای گشتالت درمانی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با بهره گیری از تحلیل کوواریانس تک متغیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گشتالت درمانی تاثیر معناداری بر افزایش مسئولیت پذیری و یادگیری مشارکتی و نیز کاهش افت تحصیلی کودکان مبتلا به ADHD داشته است. بر اساس یافته های پژوهش، گشتالت درمانی می تواند به عنوان رویکردی مکمل در کنار برنامه های آموزشی و تربیتی مورد استفاده واقع شده و زمینه بهبود عملکرد فردی و اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بیش فعالی را فراهم سازد.