عنوان مقاله : مروری بر اکوسیستم های یادگیری با رویکرد نوآورانه در دانشگاه ها

تحولات سریع علمی، فناورانه و آموزشی در سال های اخیر، ضرورت بازاندیشی در شیوه های یادگیری و کارکرد دانشگاه ها را بیش از پیش برجسته کرده است. در این میان، مفهوم «اکوسیستم های یادگیری» به عنوان رویکردی نوین، بر هم افزایی میان عناصر انسانی، فناورانه، سازمانی و فرهنگی تاکید دارد و زمینه ساز شکل گیری محیط های یادگیری نوآورانه در دانشگاه ها می شود.این مقاله با رویکرد مروری-تحلیلی و بر پایه بررسی و تحلیل منابع علمی مرتبط، به تبیین ابعاد، مولفه ها و الزامات شکل گیری اکوسیستم های یادگیری با رویکرد نوآورانه در دانشگاه ها پرداخته است. در این راستا، ادبیات نظری و پژوهش های پیشین در حوزه تحول آموزشی، نوآوری دانشگاهی و فناوری های یادگیری مورد واکاوی قرار گرفته است.یافته های حاصل از مرور ادبیات نشان می دهد که اکوسیستم یادگیری نوآورانه زمانی اثربخش خواهد بود که میان استادان، دانشجویان، مدیران، سیاست های سازمانی، زیرساخت های فناورانه و فرهنگ یادگیری تعامل و انسجام برقرار باشد. همچنین، استفاده هدفمند از فناوری های نوین مانند یادگیری ترکیبی، سامانه های هوشمند و ابزارهای دیجیتال می تواند به ارتقای مشارکت، خلاقیت و کیفیت یادگیری منجر شود. با این حال، نبود الگوی منسجم و بومی، از موانع اصلی تحقق چنین اکوسیستمی در دانشگاه ها به شمار می رود.اکوسیستم های یادگیری با رویکرد نوآورانه می توانند نقش مهمی در تحول دانشگاه ها از ساختارهای سنتی به نهادهای یادگیرنده و پویا ایفا کنند. تحقق این هدف مستلزم طراحی الگوهای بومی، تقویت زیرساخت های فناورانه، و ایجاد فرهنگ سازمانی حامی نوآوری و یادگیری مستمر است.