نقش تعدیلگری افشای داوطلبانه اطلاعات غیرمالی و عملکرد پایداری بر رابطه ی بین کیفیت درآمد و هزینه حقوق صاحبان سهام

در محیط های اقتصادی امروزی، ارزیابی شرکت ها تنها بر پایه اطلاعات مالی انجام نمی شود و اطلاعات غیرمالی و شاخص های پایداری نیز در تصمیم گیری سرمایه گذاران اهمیت یافته اند. از این رو، هدف اصلی این پژوهش تبیین نقش تعدیل گری افشای داوطلبانه اطلاعات غیرمالی و عملکرد پایداری بر رابطه بین کیفیت درآمد و هزینه حقوق صاحبان سهام است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی، و از نظر نوع داده ها کمی و پس رویدادی است. جامعه آماری پژوهش شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۳ بوده و نمونه آماری با استفاده از روش حذف سیستماتیک انتخاب شده است. روش گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی و کتابخانه ای بوده و داده ها از صورت های مالی حسابرسی شده، سامانه کدال و نرم افزار ره آورد نوین استخراج شده اند. روش تجزیه و تحلیل داده ها مبتنی بر مدل های پویای داده های تابلویی و با استفاده از روش گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) بوده است و برای بررسی اعتبار مدل ها از آزمون هانسن و آزمون آرلانو-باند استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که ضریب کیفیت درآمد در مدل اول پژوهش برابر با ۵۸۷/۰- و سطح معناداری آن ۲۶۳/۰ بوده است؛ بنابراین کیفیت درآمد به تنهایی اثر معناداری بر هزینه حقوق صاحبان سهام ندارد. در مقابل، ضریب متغیر تعاملی کیفیت درآمد و افشای داوطلبانه اطلاعات غیرمالی گذشته نگر برابر با ۳۴۱/۸، ضریب متغیر تعاملی کیفیت درآمد و افشای داوطلبانه اطلاعات غیرمالی آینده نگر برابر با ۱۲۷/۵ و ضریب متغیر تعاملی کیفیت درآمد و عملکرد پایداری برابر با ۹۱۴/۶ بوده که هر سه در سطح ۰۰۰/۰ معنادار شده اند. بنابراین، افشای داوطلبانه اطلاعات غیرمالی گذشته نگر، افشای داوطلبانه اطلاعات غیرمالی آینده نگر و عملکرد پایداری، هر سه نقش تعدیل گری مثبت و معناداری بر رابطه بین کیفیت درآمد و هزینه حقوق صاحبان سهام دارند.