مدل سازی تئوری بازی ها برای مدیریت ترافیک پهپادهای پرشمار

رشد سریع کاربرد پهپادها در حوزه هایی مانند حمل ونقل هوشمند، پایش شهری، امداد و نجات، کشاورزی دقیق، بازرسی زیرساخت ها و خدمات لجستیکی، موجب شکل گیری مسئله ای پیچیده با عنوان مدیریت ترافیک پهپادهای پرشمار شده است. برخلاف سامانه های سنتی کنترل ترافیک هوایی که عمدتا برای تعداد محدودی هواگرد سرنشین دار طراحی شده اند، محیط عملیاتی پهپادها معمولا شامل تعداد زیادی عامل خودمختار، مسیرهای پرتقاطع، محدودیت انرژی، اولویت ماموریت، مناطق پرواز ممنوع، شرایط متغیر جوی و ریسک برخورد است. در چنین فضایی، تصمیم گیری متمرکز به تنهایی نمی تواند پاسخ گوی پویایی و مقیاس پذیری شبکه پروازی باشد. ازاین رو، استفاده از تئوری بازی ها به عنوان چارچوبی ریاضی برای مدل سازی تعاملات راهبردی میان پهپادها، اپراتورها و سامانه های مدیریت ترافیک هوایی بدون سرنشین، می تواند راهکاری موثر برای افزایش ایمنی، کاهش تراکم مسیرها و بهینه سازی تخصیص منابع هوایی ارائه دهد.نتایج این پژوهش نشان می دهد که مدل سازی تئوری بازی ها برای مدیریت ترافیک پهپادهای پرشمار می تواند به عنوان یک رویکرد کارآمد برای تحلیل، پیش بینی و هدایت رفتار پهپادها در فضای هوایی پرتراکم مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد با درنظرگرفتن منافع فردی هر پهپاد و اثر جمعی تصمیم ها، امکان طراحی سامانه هایی ایمن تر، هوشمندتر و مقیاس پذیرتر را فراهم می سازد.کاربرد تئوری بازی ها در این حوزه می تواند به بهبود تخصیص مسیر، کاهش احتمال برخورد، مدیریت بهتر تراکم هوایی، کاهش مصرف انرژی و افزایش کیفیت ماموریت های پهپادی منجر شود. در آینده، توسعه مدل های ترکیبی مبتنی بر تئوری بازی ها، یادگیری ماشین، اینترنت اشیای هوایی و سامانه های مدیریت ترافیک هوایی بدون سرنشین، می تواند نقش مهمی در شکل گیری شهرهای هوشمند و حمل ونقل هوایی خودکار ایفا کند.