اعتبار ادله الکترونیکی در اثبات خشونت خانگی و عسر و حرج زوجه در فقه و حقوق ایران

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NWASTIR01_183

تاریخ نمایه سازی: 14 مهر 1405

چکیده مقاله:

با گسترش فناوری های ارتباطی و افزایش تعاملات خانوادگی در بسترهای دیجیتال، ادله الکترونیکی به یکی از مهم ترین ابزارهای کشف واقعیت در دعاوی خانوادگی تبدیل شده اند. در این میان، اثبات خشونت خانگی و نیز احراز عسر و حرج زوجه، به ویژه در مواردی که خشونت به صورت پنهان، تدریجی یا غیرمستقیم بروز می کند، بیش از پیش به ادله ای نیاز دارد که بتوانند قرائن رفتاری، تهدیدها، توهین ها، فشارهای روانی و آثار جسمی و روحی ناشی از رفتار زوج را نشان دهند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی اعتبار ادله الکترونیکی در فقه و حقوق ایران می پردازد و نقش آن ها را در فرآیند اثبات خشونت خانگی و تحقق عسر و حرج زوجه واکاوی می کند.یافته های این پژوهش نشان می دهد که در نظام حقوقی ایران، هرچند ادله الکترونیکی به عنوان دلیل مستقل در همه موارد به صراحت و به صورت واحد در قانون گذاری سنتی پیش بینی نشده اند، اما در عمل و در پرتو قواعد عمومی اثبات دعوا، امارات قضایی، علم قاضی و موازین فقهی، قابلیت استناد و ارزیابی دارند. پیامک ها و چت های دیجیتال می توانند در صورت احراز انتساب، اصالت و تمامیت محتوا، نشانه ای مهم از تهدید، تحقیر، اجبار یا اذیت مستمر باشند. فایل صوتی، در صورتی که به طور مشروع تحصیل شده و از نظر فنی قابل انتساب باشد، می تواند در کنار سایر قرائن نقش موثری در اثبات خشونت داشته باشد. همچنین گزارش های پزشکی و مستندات درمانی، به ویژه زمانی که با سایر ادله الکترونیکی هم پوشانی پیدا کنند، در اثبات آثار جسمی و روانی خشونت و تقویت ادعای عسر و حرج زوجه اهمیت مضاعفی می یابند.از منظر فقهی، اصل لزوم حفظ کرامت انسانی، منع اضرار، نفی عسر و حرج و حمایت از امنیت و آرامش در خانواده، ظرفیت لازم را برای پذیرش این دسته از ادله فراهم می کند. از منظر حقوقی نیز، رویه قضایی ایران به تدریج به سمت پذیرش گسترده تر داده های دیجیتال و قرائن الکترونیکی حرکت کرده است؛ هرچند همچنان چالش هایی مانند احتمال دست کاری، دشواری احراز اصالت، نبود استانداردهای یکسان کارشناسی و تفاوت در برداشت قضات وجود دارد. بنابراین، اعتبار ادله الکترونیکی نه به صورت مطلق، بلکه در چارچوب مجموع اوضاع و احوال پرونده، تقویت کننده سایر ادله و در مواردی مبنای شکل گیری علم قاضی است.نتیجه آنکه ادله الکترونیکی، اگر با رعایت شرایط فنی و حقوقی گردآوری و ارائه شوند، می توانند در اثبات خشونت خانگی و تحقق عسر و حرج زوجه نقشی تعیین کننده داشته باشند. این امر مستلزم توسعه معیارهای ارزیابی، آموزش قضات و کارشناسان، و تدوین ضوابط روشن تر برای پذیرش و سنجش داده های دیجیتال در دعاوی خانوادگی است.

نویسندگان

فخرالسادات میرحسینی رنانی

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی