بررسی تاثیر بیش فعالی(ADHD)بر مهارت تحصیلی و یادگیری دانش آموزان ابتدایی

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصب رشدی دوران کودکی است که با الگوهای پایدار بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری شناخته می شود و می تواند پیامدهای قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان داشته باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تبیین تاثیر اختلال نقص توجه/بیش فعالی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی بر اساس مرور نظام مند مطالعات انجام شده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا۲۰۲۴ بوده است.این پژوهش با رویکرد مرور نظام مند و بر اساس بررسی منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شد. منابع مرتبط از پایگاه های علمی معتبر انتخاب، غربال گری و پس از ارزیابی کیفی، مورد تحلیل و طبقه بندی قرار گرفتند.یافته های حاصل از مرور مطالعات نشان می دهد که در ادبیات پژوهش، ADHD با کاهش تمرکز پایدار، ضعف حافظه کاری، نقص در کارکردهای اجرایی، مشکلات سازمان دهی، کاهش خودنظم دهی و افزایش رفتارهای تکانشی مرتبط دانسته شده است. این عوامل به صورت مستقیم و غیرمستقیم با افت عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی ارتباط دارند. همچنین در مطالعات گزارش شده است که شدت نشانه های ADHD با میزان مشکلات تحصیلی رابطه مثبت دارد.بررسی منابع نشان می دهد که دانش آموزان مبتلا به ADHD در مقایسه با همسالان خود در انجام تکالیف درسی، مشارکت کلاسی و دستیابی به اهداف آموزشی با چالش های بیشتری مواجه هستند. همچنین در ادبیات پژوهش، مداخلات آموزشی مبتنی بر شواهد، راهبردهای مدیریت رفتار، آموزش مهارت های خودتنظیمی و همکاری خانواده و مدرسه به عنوان عوامل موثر در کاهش پیامدهای منفی این اختلال معرفی شده اند.