بررسی ساختاری رابطه رهبری توزیع شده در مدرسه و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان: نقش میانجی خودکارآمدی تدریس معلمان و جو سازمانی مدرسه

هدف: اثربخشی نظام های آموزشی نوین، به طور مستقیم تحت تاثیر الگوهای مدیریتی و پویایی های درونی مدارس قرار دارد. هدف پژوهش حاضر، آزمون مدل ساختاری رابطه رهبری توزیع شده در مدرسه و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تدریس معلمان و جو سازمانی مدرسه بود.یافته های حاصل از تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که مدل فرضی پژوهش از برازش مطلوبی با داده های تجربی برخوردار است. رهبری توزیع شده در مدرسه هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم بر اشتیاق تحصیلی دانش آموزان اثر مثبت و معنا داری دارد. همچنین، نقش میانجی خودکارآمدی تدریس معلمان و جو سازمانی مدرسه در رابطه بین رهبری توزیع شده و اشتیاق تحصیلی مورد تایید قرار گرفت. به بیان دیگر، توزیع مسئولیت ها و اتخاذ الگوی رهبری مشارکتی در مدرسه، از یک سو با بهبود جو سازمانی مدرسه و کاهش تنش ها و از سوی دیگر با ارتقای باورهای خودکارآمدی معلمان در فرآیند یاددهی-یادگیری، زمینه ساز افزایش اشتیاق تحصیلی در ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان می شود.نتایج این مطالعه نشان می دهد که برای ارتقای اشتیاق تحصیلی دانش آموزان، صرفا تمرکز بر متغیرهای فردی کافی نیست؛ بلکه اصلاح ساختار مدیریت آموزشگاهی از طریق پیاده سازی رهبری توزیع شده و تقویت جو سازمانی مدرسه می تواند توانمندی و خودکارآمدی تدریس معلمان را به اوج رسانده و در نهایت منجر به بهبود پیامدهای تحصیلی دانش آموزان گردد. سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس می توانند با تفویض اختیارات سازنده و بسترسازی برای تصمیم گیری های مشارکتی، انگیزه و اشتیاق یادگیری را در بطن مدارس تقویت کنند.