بررسی نقش سیستم مدیریت ‪HSE‬ در کاهش حوادث شغلی و بهبود عملکرد زیست محیطی شهرداری تبریز‬‬‬

استقرار سیستم مدیریت ‪HSE‬ زمانی ارزش عملی دارد که به کاهش مواجهه های زیان آور، کنترل خطرات و بهبود قابل سنجش عملکرد محیط زیستی منجر شود. هدف این مقاله، تحلیل سازوکارهای این اثرگذاری و ارائه چارچوبی برای ارزیابی آن در شهرداری تبریز است. روش پژوهش، مرور هدفمند مطالعات اثربخشی مدیریت ایمنی، پژوهش های مرتبط با گواهی پذیری، استانداردهای مدیریتی و شواهد منتخب محلی است. سپس یک مدل منطقی از منابع و فعالیت های مدیریتی تا خروجی های عملیاتی و پیامدها تدوین شد. پژوهش حاضر استقرار یا اثربخشی یک سیستم مشخص در شهرداری تبریز را اندازه گیری نمی کند و داده ای درباره روند واقعی حوادث یا آلایندگی آن ارائه نمی دهد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که رهبری، مشارکت کارکنان، مدیریت پیمانکار، کنترل تغییر و یادگیری از رخدادها می توانند مسیرهای اثرگذاری باشند، اما وجود سند یا گواهی به تنهایی شاهد تحقق پیامد نیست. برای ارزیابی، باید کیفیت اجرای کنترل ها، ثبات تعریف شاخص ها و عوامل هم زمان موثر بر نتایج بررسی شود. چارچوب پیشنهادی، نرخ های مبتنی بر مواجهه، شاخص های پیشگیرانه و معیارهای محیط زیستی با مرز مشخص را ترکیب می کند. نتیجه آن است که ادعای کاهش حادثه یا بهبود محیط زیست باید بر داده معتبر و طراحی ارزیابی متناسب استوار باشد. برای تبریز، اجرای مرحله ای، تعریف خط مبنا و مقایسه واحدهای مشابه همراه با پایش کیفیت اجرا پیشنهاد می شود.‬‬‬