مکان سنجی و طراحی پارکینگ های طبقاتی هوشمند برای کاهش ترافیک مرکز شهر تبریز

پارکینگ طبقاتی هوشمند زمانی به کاهش ترافیک مرکز شهر کمک می کند که بخشی از یک سیاست جامع مدیریت تقاضا، دسترسی پیاده و حمل ونقل عمومی باشد؛ افزایش ظرفیت پارک به تنهایی ممکن است سفر با خودرو را بیشتر کند. هدف این مقاله، ارائه چارچوبی برای مکان سنجی و طراحی پارکینگ های طبقاتی هوشمند در مرکز شهر تبریز است. روش پژوهش مرور تحلیلی منابع علمی، مطالعات مکان یابی پارکینگ در تبریز، ادبیات قیمت گذاری و پژوهش های سامانه های هوشمند پارک است. مطالعه ‪Ghanbari‬ و همکاران (۲۰۱۴) مکان یابی پارکینگ عمومی در مرکز کسب وکار تبریز را با روش های تصمیم گیری مکانی بررسی کرده است و ‪Ghahremani‬ و همکاران (۲۰۱۹) یک سامانه مدیریت پارک مبتنی بر اینترنت اشیا را برای کاهش زمان انتظار پیشنهاد کرده اند. در ادبیات بین المللی، ‪Lin‬ و همکاران (۲۰۱۷)، ‪Barriga‬ و همکاران (۲۰۱۹) و ‪Paidi‬ و همکاران (۲۰۱۸) بر ترکیب حسگر، ارتباطات، اطلاعات لحظه ای و مدیریت داده تاکید دارند. یافته ها نشان می دهد مکان مناسب باید بر اساس دسترسی به شبکه اصلی، فاصله پیاده تا مقصد، ظرفیت جذب سفر، اثر بر بافت تاریخی، امکان اتصال به اتوبوس و مترو، ایمنی، تملک، هزینه و قابلیت توسعه انتخاب شود. طراحی هوشمند باید شامل تشخیص اشغال، تابلو و اپلیکیشن راهنما، رزرو و پرداخت دیجیتال، مدیریت صف، داده باز قابل کنترل و حفاظت حریم خصوصی باشد. برای کاهش ترافیک مرکز تبریز، راهکار ترکیبی شامل پارکینگ پیرامونی یا مرزی، قیمت گذاری متغیر، محدودیت توقف در معابر، اولویت پیاده و حمل ونقل عمومی و پایش زمان جست وجوی جای پارک پیشنهاد می شود. یافته ها بر این نکته تاکید دارند که داده های هوشمند تنها وقتی ارزشمندند که به تصمیم قیمت، ظرفیت، مسیر و اجرای مقررات متصل شوند. مقاله رتبه بندی قطعی زمین ها یا تعداد طبقات را اعلام نمی کند؛ این تصمیم ها به برداشت تقاضا، مطالعه ترافیک، ضوابط شهرسازی، ظرفیت سازه ای و ارزیابی مالی محل وابسته اند.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬