بررسی نقش معلم در شناسایی نشانه های فرسودگی تحصیلی و کاهش فشارهای آموزشی دانش آموزان
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_4177
تاریخ نمایه سازی: 13 مهر 1405
چکیده مقاله:
فرسودگی تحصیلی یکی از مسائل کمتر آشکار اما اثرگذار در فرایند یادگیری است که می تواند در نتیجه تداوم فشارهای آموزشی، انباشت تکالیف، تجربه مکرر ناکامی، انتظارات عملکردی بالا، کاهش احساس شایستگی و ضعف منابع حمایتی شکل گیرد. برخلاف افت تحصیلی که معمولا از طریق تغییر در نمرات و عملکرد قابل مشاهده است، فرسودگی تحصیلی در بسیاری از موارد ابتدا در سطح هیجانی، رفتاری و انگیزشی پدیدار می شود و ممکن است تا مدت ها از دید نظام رسمی ارزیابی مدرسه پنهان بماند. از این رو، معلم به دلیل حضور مستمر در کلاس، مشاهده مستقیم رفتارهای یادگیری و دسترسی روزمره به نشانه های تغییر در مشارکت دانش آموز، موقعیتی مهم برای شناسایی زودهنگام این پدیده دارد.هدف مقاله حاضر بررسی تحلیلی نقش معلم در شناسایی نشانه های فرسودگی تحصیلی و کاهش فشارهای آموزشی دانش آموزان است. پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از مطالعات معتبر فارسی و انگلیسی انجام شده است. در این چارچوب، فرسودگی تحصیلی نه صرفا به عنوان مسئله ای فردی، بلکه به مثابه پیامد تعامل میان تقاضاهای آموزشی، منابع مدرسه، ادراک دانش آموز از حمایت، احساس شایستگی، خودتنظیمی و کیفیت رابطه معلم دانش آموز تحلیل می شود. یافته های حاصل از ترکیب ادبیات پژوهش نشان می دهد که نشانه هایی مانند خستگی پایدار از فعالیت های درسی، کاهش مشارکت، بی تفاوتی نسبت به یادگیری، اجتناب از تکلیف، افزایش خطاهای غیرمعمول، کاهش احساس کفایت و تغییر در تعاملات کلاسی می توانند در کنار یکدیگر تصویری اولیه از فرسودگی تحصیلی ارائه کنند؛ هرچند هیچ یک از این نشانه ها به تنهایی برای تشخیص کافی نیستند.تحلیل مطالعات همچنین نشان می دهد که نقش معلم صرفا در شناسایی نشانه ها خلاصه نمی شود، بلکه کیفیت طراحی تکلیف، نحوه بازخورددهی، تنظیم حجم و دشواری فعالیت ها، ایجاد فرصت انتخاب، تقویت احساس شایستگی، حمایت هیجانی و ایجاد فضای امن برای بیان مشکلات تحصیلی می تواند بر نسبت میان فشار و منابع یادگیری اثرگذار باشد. بنابراین، معلم می تواند از طریق تبدیل کلاس از محیطی صرفا ارزیاب به محیطی حمایتگر، انعطاف پذیر و معنادار، از تشدید چرخه فرسودگی جلوگیری کند. در عین حال، مداخله معلم نباید جایگزین نقش مشاور، روان شناس، خانواده یا نظام حمایتی مدرسه شود؛ بلکه باید در قالب یک فرایند ارجاع و همکاری بین رشته ای انجام گیرد.
نویسندگان
مهوش ارجمندیار
فوق دیپلم فقه و حقوق ،شاغل درآموزش و پرورش تهران منطقه ی ۸،مقطع متوسطه ی اول دخترانه ی امیدانقلاب