«نقش معلم در گذار از آموزش حافظه محور به آموزش مسئله محور»

هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش معلم در گذار از آموزش حافظه محور به آموزش مسئله محور است. در نظام های آموزشی سنتی، تاکید اصلی بر حفظ مطالب کتاب های درسی و بازتولید دانش در آزمون ها بوده است؛ اما تغییرات بنیادین در دنیای امروز، نیازمند تحول در شیوه های تدریس است. یکی از مهم ترین محورهای این تحول، حرکت به سمت آموزش مسئله محور است که در آن یادگیری بر اساس تفکر انتقادی، خلاقیت، توانایی حل مسئله و به کارگیری دانش در موقعیت های واقعی شکل می گیرد. در این فرایند، معلم نقشی کلیدی و چندبعدی ایفا می کند؛ او نه تنها انتقال دهنده ی دانش، بلکه تسهیل گر یادگیری، طراح موقعیت های آموزشی فعال، هدایت گر تعاملات کلاسی، و الهام بخش برای تقویت خودکارآمدی دانش آموزان است.این مقاله با تمرکز بر اصول یادگیری فعال، نشان می دهد که معلم در گذار از آموزش حافظه محور به آموزش مسئله محور باید نگرش، مهارت ها و روش های تدریس خود را متحول کند. طراحی فعالیت های یادگیری مبتنی بر مسئله، بهره گیری از روش های مشارکتی، استفاده از فناوری های نوین آموزشی و تقویت بازخوردهای اثربخش، از جمله وظایف معلم در این مسیر هستند. همچنین، تغییر نقش معلم از محوریت کلاس به نقش راهنما و تسهیل گر، زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری عمیق و پایدار خواهد بود.یافته های پژوهش های نظری و تجربی نشان می دهد که موفقیت این گذار به میزان توانایی معلم در مدیریت تغییر، ایجاد محیط یادگیری پویا، و حمایت از انگیزه درونی دانش آموزان وابسته است. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که بدون نقش آفرینی موثر معلمان، گذار از الگوی حافظه محور به الگوی مسئله محور نه تنها دشوار، بلکه غیرممکن خواهد بود. این موضوع بیانگر ضرورت بازنگری در برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای آنان برای پاسخگویی به نیازهای عصر دانایی است.