تحلیل گفتمان در لیلی و مجنون نظامی

لیلی و مجنون سومین منظومه حکیم نظامی است که با بیش از ۴۰۰۰ بیت سروده شده است. این اثر یکی از مهم ترین آثار عشقی قرن ششم می باشد که نظامی در این اثر گوی سبقت را از همگان ربوده و در آثار شاعران بعد از خود تاثیر گذاشته است. این پژوهش سعی دارد که با روش تحلیلی-توصیفی به بررسی گفتمان فرهنگی و اجتماعی در این اثر بپردازد. در این راستا با استفاده از نظرات متفکران همچون میشل فوکو، ون دایک، فرکلاف به تحلیل گفتمان در لیلی و مجنون نظامی گنجوی پرداخته شده است. در این راستا تمام اشعار لیلی و مجنون بررسی و به صورت داستان به داستان مورد تحلیل اجتماعی- فرهنگی قرار گرفت. پس از بررسی این نتایج به دست آمد که در این اثر ایدئولوژی، قدرت، فرهنگ و عرف در خلق داستان ها تاثیر به سزایی داشته و مشخص شد که محیط اجتماعی در شکل گیری قدرت و تاثیر آن بر متن بسیار بوده است. همچنین ایدئولوژی و فرهنگ و عقاید و ارزش های جامعه آن زمان را نشان می دهد که چگونه بوده است. محیط بیابانی نیز بر توصیف و خلق اشعار مشهود است، و آداب و رسوم آن دوران نشان می دهد که نقش زنان در جامعه کمرنگ بوده و می توان گفت همین امر باعث خلق این داستان گردیده و نکته دیگری که از این داستان نظامی برداشت می شود این است که علاقه به جنگ و جنگاوری و همچنین اعتقاد به حرکت ستارگان و نجوم بسیار زیاد بوده است.