نوروبیولوژی استرس در محیط های آموزشی: تحلیل سازوکارهای عصبی و پیامدهای عملکردی در دانش آموزان متوسطه

پژوهش های نوین در حوزه ی علوم اعصاب تربیتی نشان می دهد که محیط های آموزشی، فراتر از بستری برای انتقال دانش، به عنوان محرک های بیولوژیک بر ساختار و عملکرد مغز دانش آموزان تاثیرگذارند. استرس مزمن تحصیلی، که ناشی از فشار رقابت و نظام های نمره محور است، باعث فعال سازی مکرر محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) می شود. این مقاله با رویکردی مروری، به بررسی پیامدهای نوروبیولوژیک استرس بر «حافظه کاری»، «تصمیم گیری» و «خلاقیت» می پردازد و استدلال می کند که استرس محیطی می تواند عملا ظرفیت های شناختی قشر پیش پیشانی (Prefrontal Cortex) را در دوران نوجوانی -که دوره ی اوج انعطاف پذیری عصبی است- تضعیف کند.