«نقش والدین در فرآیند یادگیری و حمایت از فرزندان در محیط آموزشی»

این مقاله مروری با هدف واکاوی نقش والدین در فرایند یادگیری و حمایت از فرزندان در محیط آموزشی انجام شد. یافته ها به وضوح نشان می دهند که مشارکت کیفی والدین در سه حوزه خانه، مدرسه و ارتباط بین این دو، یکی از قوی ترین پیش بین کننده های موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان است. در محیط خانه، ایجاد فضای غنی فرهنگی-آموزشی، حمایت عاطفی و کمک به شکل گیری عادات مطالعه موثر، اساس یادگیری را تقویت می کند. در عرصه مدرسه، حضور فعال در رویدادها، ارتباط مستمر با معلمان و مشارکت در نهادهای مدرسه، حلقه اتصال خانه و مدرسه را تکمیل می نماید.بررسی چالش های پیش رو در بستر ایران نشان داد که موانعی همچون محدودیت های زمانی و اقتصادی، مشکلات نگرشی، شکاف دانشی و کاستی های ساختاری، مشارکت والدین را به شکلی صوری و ناموثر محدود ساخته است. این مقاله با تاکید بر ضرورت تحول در نگرش سنتی و حرکت به سمت الگویی از مشارکت که در آن والدین به «شریکان آموزشی» تبدیل می شوند، راهکارهای عملی را برای طراحی مدلی بومی پیشنهاد می دهد. این مدل بر اساس همکاری سه ضلعی والدین، مدرسه و دانش آموز و با درنظرگیری شرایط فرهنگی-اجتماعی ایران، می تواند به تقویت نقش حمایتی والدین و در نهایت، تحقق اهداف عالی تعلیم و تربیت بینجامد.