بررسی نقش آموزش های الکترونیکی در توسعه توانمندی های مدیریتی کارکنان شهرداری ها و سازمان های دولتی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش های الکترونیکی در توسعه توانمندی های مدیریتی کارکنان شهرداری ها و سازمان های دولتی و ارائه چارچوبی برای طراحی و ارزشیابی آن است. مطالعه با روش مرور تحلیلی انجام شد و ادبیات یادگیری الکترونیکی، یادگیری بزرگسالان، آموزش مدیریت، شایستگی های خدمت عمومی و پژوهش های داخلی دستگاه های اجرایی تلفیق گردید. یافته ها نشان داد آموزش الکترونیکی از طریق انعطاف زمانی و مکانی، مقیاس پذیری، دسترسی تکرارشونده، استانداردسازی محتوای پایه و تولید داده یادگیری می تواند توسعه مدیران را تسهیل کند؛ اما برای توانمندی های پیچیده ای مانند قضاوت، مذاکره، رهبری تیم و مدیریت بحران، محتوای خودآموز به تنهایی کافی نیست. طراحی اثربخش، ترکیبی از واحدهای کوتاه دانشی، موردکاوی بومی، بحث هم زمان، شبیه سازی، مربیگری و پروژه محیط کار است. کیفیت سامانه، کیفیت محتوا، تعامل، خودتنظیمی، حمایت سازمانی و عدالت دسترسی از عوامل تعیین کننده اند. ماتریس یافته ها روش مناسب را برای شش خوشه شایستگی مدیریتی پیشنهاد می کند و چارچوب ارزشیابی، داده های سامانه را با آزمون عملکرد، بازخورد چندمنبعی و شاخص پروژه پیوند می دهد. نتیجه پژوهش آن است که آموزش الکترونیکی باید به عنوان اکوسیستم یادگیری ترکیبی و نه مخزن فایل مدیریت شود؛ در این صورت می تواند دسترسی را گسترش، هزینه فرصت حضور را کاهش و توسعه مدیریتی مستمر را پشتیبانی کند.