نقش والدین در تقویت هویت شخصیتی کودکان از منظر روانشناسی تکاملی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش والدین در تقویت هویت شخصیتی کودکان از منظر روانشناسی تکاملی انجام شده است. این مطالعه به صورت مروری تحلیلی بر منابع علمی داخلی و خارجی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۶ میلادی (معادل ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۵ شمسی) صورت گرفته و بر پایه مدل های نظری مانند سرمایه گذاری والدی، چارچوب تاریخ زندگی و حساسیت افتراقی بنا نهاده شده است. روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای بوده و تحلیل مطالب با رویکرد کیفی و مقایسه ای انجام پذیرفته است. نتایج نشان می دهد که والدین از طریق حمایت عاطفی، سبک های فرزندپروری مقتدرانه و تعاملات مثبت، به عنوان عوامل محیطی کلیدی، در شکل گیری هویت شخصیتی پایدار کودکان نقش تعیین کننده ای ایفا می کنند. از منظر تکاملی، این نقش با استراتژی های بقا و سازگاری همخوانی دارد و می تواند ریسک های روانشناختی مانند پرخاشگری یا اختلالات هویتی را کاهش دهد. همچنین، عوامل خانوادگی مانند انسجام و حمایت اجتماعی ادراک شده، با میانجی گری عواملی چون کمال طلبی و کنش تاملی، بر تقویت اعتماد به نفس و هویت اجتماعی کودکان تاثیرگذار است. در نهایت، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی برای والدین بر پایه اصول تکاملی تدوین گردد تا توسعه هویت شخصیتی کودکان بهینه شود.