اثربخشی آموزش «بازنویسی چندروایتی» بر توانایی استدلال تفسیری و خلاقیت نوشتاری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش «بازنویسی چندروایتی» بر توانایی استدلال تفسیری و خلاقیت نوشتاری دانش آموزان دختر ۱۳ تا ۱۸ ساله انجام شد. روش پژوهش آزمایشی و طرح آن پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. در طرح پژوهش ۷۲ دانش آموز دختر پس از احراز معیارهای ورود، با رعایت طبقه بندی سنی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه شامل ۳۶ نفر، سازمان دهی شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۷۵ دقیقه ای آموزش بازنویسی چندروایتی دریافت کرد و گروه کنترل برنامه معمول آموزشی خود را ادامه داد. برای سنجش استدلال تفسیری از تکلیف عملکردی مبتنی بر ابعاد ادعای تفسیری، شواهد متنی، پیوند استدلالی، توجه به تفسیر بدیل و انسجام استدلال استفاده شد. خلاقیت نوشتاری نیز با یک تکلیف تولید روایت و روبریک تحلیلی مشتمل بر اصالت، انعطاف روایی، بسط و تصویرسازی و انسجام روایت ارزیابی شد. میانگین استدلال تفسیری گروه آزمایش از ۱۸٫۱۶ به ۲۳٫۶۵ و میانگین خلاقیت نوشتاری از ۱۹٫۴۶ به ۲۷٫۵۱ افزایش یافت. تحلیل کوواریانس با کنترل پیش آزمون، اثر گروه را برای استدلال تفسیری معنادار نشان داد، در خلاقیت نوشتاری نیز اثر گروه معنادار بود، الگوی نتایج نشان می دهد تلفیق تغییر زاویه دید، استناد به شواهد متن، نوشتن چندنسخه ای، بازخورد و بازنگری می تواند چارچوب آموزشی منسجمی برای تقویت هم زمان تفسیر و خلاقیت نوشتاری فراهم سازد.