رویکرد یادگیری ترکیبی و راهبردهای معلمان در مدیریت زمان و پایش بازخورد دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 8

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ANDIKACONF01_4045

تاریخ نمایه سازی: 13 مهر 1405

چکیده مقاله:

گسترش فناوری های آموزشی و تغییر الگوهای یاددهی یادگیری موجب شده است که یادگیری ترکیبی به یکی از رویکردهای مهم در طراحی محیط های آموزشی معاصر تبدیل شود. یادگیری ترکیبی با تلفیق هدفمند آموزش حضوری و فعالیت های یادگیری برخط، فرصت هایی برای انعطاف پذیری بیشتر، دسترسی به منابع متنوع، تعامل مستمر و استفاده از داده های آموزشی فراهم می کند؛ با این حال، اثربخشی آن تا حد زیادی به توانایی معلمان در مدیریت زمان، سازمان دهی فعالیت های آموزشی و پایش مستمر بازخورد دانش آموزان وابسته است. در چنین محیطی، نقش معلم از انتقال دهنده صرف محتوا به طراح، تسهیلگر، ناظر و تحلیلگر فرایند یادگیری تغییر می یابد. هدف مقاله حاضر بررسی رویکرد یادگیری ترکیبی و تبیین راهبردهای معلمان در مدیریت زمان و پایش بازخورد دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد مروری تحلیلی و با اتکا بر ادبیات علمی حوزه یادگیری ترکیبی، مدیریت کلاس، بازخورد آموزشی و فناوری های یادگیری انجام شده است. یافته های نظری نشان می دهد که مدیریت زمان در محیط ترکیبی صرفا به تنظیم ساعات تدریس محدود نیست، بلکه شامل برنامه ریزی فعالیت های حضوری و برخط، اولویت بندی تکالیف، پیش بینی زمان لازم برای تعامل با دانش آموزان، مدیریت حجم پیام ها و تکالیف و ایجاد تعادل میان حضور آموزشی و فعالیت های دیجیتال است. از سوی دیگر، پایش بازخورد دانش آموزان زمانی اثربخش خواهد بود که معلم بتواند اطلاعات حاصل از فعالیت های کلاسی، آزمون های کوتاه، تکالیف برخط، مشارکت دانش آموزان و بازخوردهای کیفی را به صورت منظم تحلیل و بر اساس آن تصمیم های آموزشی اتخاذ کند. پژوهش های حوزه یادگیری ترکیبی نشان داده اند که بازخورد به موقع، مشخص و مرتبط با عملکرد می تواند به بهبود خودتنظیمی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک کند (هتی و تیمپرلی، ۲۰۰۷). همچنین، طراحی مناسب محیط ترکیبی می تواند انعطاف پذیری یادگیری و فرصت مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش دهد (گراهام، ۲۰۰۶). بر این اساس، مقاله حاضر بر ضرورت تقویت شایستگی های حرفه ای معلمان در زمینه برنامه ریزی زمانی، مدیریت فعالیت های دیجیتال، تحلیل داده های یادگیری و ارائه بازخورد مستمر تاکید دارد. نتیجه کلی آن است که یادگیری ترکیبی زمانی می تواند به ارتقای کیفیت آموزش منجر شود که فناوری در خدمت اهداف آموزشی قرار گیرد و معلم با استفاده از راهبردهای منظم، زمان آموزشی و بازخورد دانش آموزان را به صورت یکپارچه مدیریت کند.

نویسندگان

زهره محمودآبادی

شهرستان سیرجان دبیر ریاضی متوسطه دوره اول