بررسی و طراحی مدل ارتباطات تصویری و آموزشی مفاهیم توسعه پایدار به کودکان

توسعه پایدار، به عنوان یکی از رویکردهای مهم در سیاست گذاری های اجتماعی، اقتصادی و محیط زیستی، زمانی می تواند به یک فرهنگ عمومی پایدار تبدیل شود که مفاهیم آن از سال های نخست زندگی به صورت قابل فهم و متناسب با ویژگی های شناختی و عاطفی کودکان آموزش داده شود. با وجود اهمیت این موضوع، بخش قابل توجهی از مفاهیم مرتبط با توسعه پایدار همچنان در قالب اصطلاحات انتزاعی، متون نوشتاری و محتوای آموزشی بزرگسال محور ارائه می شوند و از ظرفیت بالای ارتباطات تصویری، داستان، بازی، نماد، تصویرسازی و رسانه های تعاملی برای انتقال مفاهیم پیچیده به کودکان به اندازه کافی استفاده نمی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی و طراحی مدل ارتباطات تصویری و آموزشی مفاهیم توسعه پایدار به کودکان انجام شده است. در این رویکرد، ارتباطات تصویری نه صرفا به عنوان ابزار زیباسازی محتوای آموزشی، بلکه به مثابه یک نظام ارتباطی برای ساده سازی، عینی سازی و معنادار کردن مفاهیم پیچیده توسعه پایدار در نظر گرفته می شود. مبانی نظری پژوهش بر اصول یادگیری کودک محور، یادگیری چندرسانه ای، سواد بصری، آموزش محیط زیستی، یادگیری تجربی و رویکرد تربیت برای توسعه پایدار استوار است. بر این اساس، مدل پیشنهادی می تواند از مولفه هایی همچون شناخت مخاطب کودک، انتخاب مفهوم پایدار، ساده سازی پیام، رمزگذاری بصری، انتخاب رنگ و نشانه، داستان پردازی، شخصیت پردازی، تعامل و مشارکت، تجربه عملی و بازخورد آموزشی تشکیل شود. در طراحی این مدل، تناسب سطح پیچیدگی پیام با سن کودک، جذابیت بصری، خوانایی، سادگی، پیوستگی میان تصویر و متن و امکان تبدیل آگاهی به رفتار مورد توجه قرار می گیرد. یافته های نظری پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از ارتباطات تصویری می تواند مفاهیمی مانند حفاظت از محیط زیست، مصرف مسئولانه، صرفه جویی در آب و انرژی، عدالت، همزیستی، تنوع زیستی و مسئولیت پذیری اجتماعی را برای کودکان ملموس تر کند. در نهایت، طراحی یک مدل منسجم برای ارتباط تصویری و آموزشی توسعه پایدار می تواند به تولید محتوای آموزشی اثربخش تر، افزایش مشارکت کودکان و شکل گیری نگرش ها و رفتارهای پایدار از دوران کودکی کمک کند.