بررسی تاثیر مهارت زبان انگلیسی بر ارتباطات حرفه ای و عملکرد کارکنان سازمان های بین المللی

مهارت زبان انگلیسی در بسیاری از سازمان های چندملیتی، بین دولتی و تیم های مجازی جهانی به زیرساخت انجام کار تبدیل شده است؛ بااین حال، اثر آن بر عملکرد مستقیم، یکنواخت و مستقل از بافت نیست. هدف مقاله حاضر تبیین مسیرهایی است که از طریق آن ها مهارت انگلیسی بر ارتباطات حرفه ای و پیامدهای کاری کارکنان اثر می گذارد و نیز شناسایی شرایطی است که این اثر را تقویت، تضعیف یا منحرف می کند. پژوهش به روش مرور نظام مند هدفمند و ترکیب روایتی انجام شد. منابع علمی داوری شده و اسناد رسمی منتشرشده از ۲۰۰۵ تا ۳۱ اوت ۲۰۲۶ در Google Scholar، Crossref، وبگاه ناشران و درگاه های رسمی جست وجو و بر پایه تناسب موضوعی، اعتبار منبع و گزارش روش انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهد مهارت انگلیسی از پنج مسیر اصلی عمل می کند: افزایش دقت و سرعت تبادل اطلاعات؛ تقویت مشارکت، اظهار نظر و قابلیت دیده شدن تخصص؛ تسهیل اعتماد، هماهنگی و اشتراک دانش؛ کاهش اضطراب زبانی و بار شناختی؛ و افزایش دسترسی به نقش ها، شبکه ها و ماموریت های بین المللی. این مسیرها می توانند عملکرد وظیفه ای، زمینه ای، خلاقانه و فرصت های رهبری را بهبود دهند. بااین همه، پراکندگی مهارت در تیم، استفاده زبان به عنوان علامت منزلت، الزام شتاب زده زبان مشترک و ساده سازی افراطی گفت وگو ممکن است تخصص واقعی را پنهان، کارکنان کم مهارت را ساکت و خلاقیت را محدود کند. شواهد جدید همچنین نشان می دهد شبکه های غیررسمی مشاوره زبانی و سازگارسازی گفتار می توانند بخشی از نابرابری را جبران کنند. نتیجه اصلی این است که سازمان نباید «نمره عمومی زبان» را جانشین شایستگی حرفه ای کند؛ بلکه باید مهارت را متناسب با وظیفه، رسانه و نقش بسنجد و هم زمان اقلیم زبانی فراگیر، قواعد جلسه، پشتیبانی نوشتاری و آموزش مبتنی بر کار ایجاد کند.