نقش قصه گویی دیجیتال در تقویت مهارت خواندن و درک مطلب دانش آموزان ابتدایی

در عصر تحول دیجیتال، ادغام فناوری های نوین در فرآیند یاددهی-یادگیری به یکی از ضرورت های بنیادین در نظام های آموزشی مدرن تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی «قصه گویی دیجیتال» (Digital Storytelling) به عنوان یک ابزار تربیتی-تکنولوژیک بر بهبود مهارت های سواد پایه، به ویژه خواندن و درک مطلب دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است. روش شناسی این پژوهش بر پایه مرور نظام مند و تحلیل کیفی-تجربی استوار است که طی آن، تعامل میان عناصر بصری، شنیداری و روایت های تعاملی در محیط های دیجیتال مورد واکاوی قرار گرفت. یافته های این مطالعه نشان می دهد که قصه گویی دیجیتال با ایجاد بستری چندرسانه ای (Multimedia)، نه تنها انگیزه درونی دانش آموزان را برای تعامل با متون درسی افزایش می دهد، بلکه با فعال سازی حافظه فعال و بهبود بازنمایی های ذهنی، فرآیند رمزگشایی واژگان و استنباط معنایی از متن را تسهیل می کند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که تغییر پارادایم از آموزش سنتی متن محور به آموزش روایت محور دیجیتال، منجر به افزایش معناداری در سطوح «درک مطلب عمیق» (Deep Comprehension) و توانایی تحلیل انتقادی دانش آموزان شده است. همچنین، این رویکرد با کاهش اضطراب خواندن و ایجاد یک فضای مشارکتی، نقش بسزایی در ارتقای اعتمادبه نفس یادگیرندگان ایفا می کند. این مقاله در نهایت پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی و معلمان، قصه گویی دیجیتال را نه به عنوان یک ابزار کمک آموزشی جانبی، بلکه به عنوان یک راهبرد کلیدی در طراحی برنامه های درسی سوادآموزی بگنجانند تا با بهره گیری از ظرفیت های فناوری، چالش های موجود در درک مطلب دانش آموزان ابتدایی مرتفع گردد.