نقش هوش مصنوعی در تبدیل تصاویر به وکتور

تبدیل تصاویر پیکسلی (رستری) به گرافیک برداری (وکتور) همواره یکی از چالش های اصلی در حوزه گرافیک رایانه ای بوده است، عمدتا به دلیل دشواری استخراج ساختار توپولوژیک صحنه های بصری و تبدیل آن به مسیرهای هندسی قابل ویرایش. در دهه گذشته، این حوزه با پیشرفت سریع فناوری های هوش مصنوعی، به ویژه یادگیری عمیق و مدل های زبانی بزرگ (LLM)، دگرگونی بنیادینی را تجربه کرده است. این مقاله به بررسی تکامل رویکردهای هوش مصنوعی در این زمینه می پردازد، از روش های تکراری مبتنی بر بهینه سازی گرادیانی تا مدل های مولد چندوجهی، و کاربردهای عملی نوظهوری که بهره وری در طراحی دیجیتال و سیستم های اطلاعات جغرافیایی را بازتعریف می کنند.