بررسی رابطه میان آمادگی دیجیتال معلمان و موفقیت اجرا سازی محیط های یادگیری ترکیبی در مدارس
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_4016
تاریخ نمایه سازی: 13 مهر 1405
چکیده مقاله:
با تحول نظام های آموزشی و حرکت به سمت آموزش های نوین، مدل یادگیری ترکیبی (Blended Learning) به عنوان یکی از کارآمدترین رویکردهای آموزشی در مدارس شناخته شده است. با این حال، انتقال از آموزش سنتی به محیط های ترکیبی با چالش های متعددی روبروست که در مرکز آن، نقش معلم قرار دارد. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه میان آمادگی دیجیتال معلمان و موفقیت اجرا سازی محیط های یادگیری ترکیبی در مدارس است. این مطالعه در پی آن است که دریابد چگونه مهارت های فنی، نگرش های فناورانه و توانمندی های پداگوژیک دیجیتال معلمان می تواند کیفیت و پایداری یادگیری ترکیبی را تضمین کند.روش شناسی:این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل معلمان مقاطع مختلف تحصیلی است که تجربه تدریس در محیط های ترکیبی را داشته اند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد آمادگی دیجیتال و پرسشنامه ارزیابی موفقیت اجرای یادگیری ترکیبی بود. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و نظرات خبرگان تایید شد. تحلیل داده ها نیز با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار SPSS انجام گرفت.یافته ها:نتایج تحلیل داده ها نشان داد که رابطه مثبت، مستقیم و معناداری میان مولفه های آمادگی دیجیتال (شامل سواد اطلاعاتی، تولید محتوای دیجیتال و حل مسئله فنی) با شاخص های موفقیت در اجرای محیط های یادگیری ترکیبی وجود دارد. یافته ها حاکی از آن است که معلمان دارای سطح بالاتری از خودکارآمدی دیجیتال، تمایل بیشتری به استفاده از ابزارهای تعاملی داشته و در مدیریت کلاس های ترکیبی توانمندتر عمل می کنند. همچنین، متغیر «نگرش مثبت به فناوری» به عنوان یک میانجی کلیدی در تسهیل فرایند انتقال به آموزش ترکیبی شناسایی شد.نتیجه گیری:بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که آمادگی دیجیتال معلمان پیش شرط و ستون اصلی موفقیت اجرا سازی محیط های یادگیری ترکیبی در مدارس است. صرف تجهیز مدارس به زیرساخت های سخت افزاری بدون ارتقای توانمندی های نرم افزاری و دیجیتال کادر آموزشی، منجر به شکست یا کاهش کیفیت یادگیری خواهد شد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی، دوره های بازآموزی مداوم و کارگاه های ارتقای سواد رسانه ای و دیجیتال را به عنوان اولویت اول در برنامه های تحول دیجیتال مدارس قرار دهند تا بستر مناسب برای بهره وری حداکثری از مدل های یادگیری ترکیبی فراهم گردد.
نویسندگان