مدیریت رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان

مدیریت رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر است که پیامدهای آن نه تنها بر عملکرد تحصیلی، بلکه بر سلامت روان، کیفیت روابط بین فردی و جو مدرسه تاثیر مستقیم دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد نظری و ارائه راهکارهای کاربردی برای مدیریت رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از یافته های نوین روان شناسی تربیتی، مدیریت کلاس درس و مداخلات مدرسه محور، به بررسی عوامل فردی، خانوادگی و محیطی موثر بر بروز پرخاشگری در محیط آموزشی پرداخته است.یافته ها نشان می دهد که پرخاشگری دانش آموزان پدیده ای چندعاملی است که تحت تاثیر متغیرهایی چون سبک های فرزندپروری، مهارت های تنظیم هیجان، الگوهای ارتباطی معلمان، فشارهای تحصیلی و شرایط اجتماعی شکل می گیرد. همچنین نتایج بیانگر آن است که رویکردهای تنبیهی و کنترل محور به تنهایی اثربخش نبوده و در برخی موارد منجر به تشدید رفتارهای پرخاشگرانه می شود. در مقابل، راهبردهای مبتنی بر آموزش مهارت های اجتماعی، تقویت هوش هیجانی، مدیریت مثبت کلاس درس، مداخلات رفتاری شناختی و مشارکت فعال خانواده نقش موثری در کاهش پرخاشگری و بهبود سازگاری تحصیلی دارند.بر اساس نتایج این پژوهش، اجرای برنامه های پیشگیرانه در سطح مدرسه، توانمندسازی معلمان در حوزه مدیریت رفتار دانش آموزان، و طراحی مداخلات چندسطحی می تواند به شکل معناداری از بروز و تداوم رفتارهای پرخاشگرانه جلوگیری کند. در نهایت، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با تدوین برنامه های جامع مدیریت رفتار و تقویت خدمات مشاوره ای مدارس، زمینه ارتقای سلامت روان دانش آموزان و بهبود فضای یادگیری را فراهم آورند.