اثربخشی آموزش مهارت های زندگی اسلامی بر دانش جنسی، نگرش جنسی و خودابرازگری جنسی در زوجین

هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی اسلامی بر دانش جنسی، نگرش جنسی و خودابرازگری جنسی در زوجین تازه ازدواج کرده شهر ارومیه در طول سه ماهه آخر سال ۱۴۰۴ بود. طرح پژوهش تحلیلی و شبه تجربی و از نوع کارآزمایی بالینی، تصادفی شده، یک سو کور، پلاسبو کنترل بود. جامعه آماری زوجین تازه ازدواج کرده در سه ماهه آخر سال ۱۴۰۴، بودند بودند. نمونه آماری، با روش در دسترس، ۳۲ زوج (۱۶ زوج گروه آزمایش و ۱۶ زوج گروه کنترل) انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های مورد پژوهش جایگذاری شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های، دانش جنسی (فرج نیا، حسینیان، شهیدی و صادقی، ۱۳۹۳)، نگرش جنسی (فرج نیا، حسینیان، شهیدی و صادقی، ۱۳۹۳)، خودابرازگری جنسی (هالبرت، ۱۹۹۲) و طی روش مداخله ای آموزش مهارت های زندگی اسلامی (طباطبائی نژاد و میرترابی حسینی، ۱۴۰۰) (۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای و هر هفته ۱ جلسه)، جمع آوری و با نرم افزار (SPSS V. ۲۸) و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره (Multivariate) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که: آموزش مهارت های زندگی اسلامی بر دانش جنسی در زوجین تازه ازدواج کرده اثربخشی مثبت و معنادار داشت (P<۰.۰۱). آموزش مهارت های زندگی اسلامی بر نگرش جنسی در زوجین تازه ازدواج کرده اثربخشی مثبت و معنادار داشت (P<۰.۰۱). آموزش مهارت های زندگی اسلامی بر خودابرازگری جنسی در زوجین تازه ازدواج کرده اثربخشی مثبت و معنادار داشت (P<۰.۰۱) بنا بر نتایج به دست آمده می توان از روش مداخله ای آموزش مهارت های زندگی اسلامی در جهت تقویت رضایت زوجین از زندگی و دانش و نگرش آنها به مسائل جنسی دوطرفه و ابرازگری جنسی استفاده نمود و باعث خوشبختی زوجین در زندگی مشترکشان شد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی اسلامی ، دانش جنسی ، نگرش جنسی ، خودابرازگری جنسی ، زوجین