نقش تجربه مراجعه به متخصصان بهداشت روان در اختلال پنداری و سلامت روان افراد ایسکشوال: مقایسه تجارب مثبت و منفی

ایسکشوالیتی به عنوان یک گرایش جنسی معتبر، در نظام های تشخیصی روزآمد از اختلالات روانی تفکیک شده است. با این حال، بسیاری از متخصصان بهداشت روان در ایران فاقد آگاهی کافی در این زمینه هستند و رویارویی مراجعان ایسکشوال با آن ها اغلب به تجربه اختلال پنداری می انجامد. هدف پژوهش حاضر مقایسه تاثیر تجربه مثبت در برابر تجربه منفی مراجعه به متخصصان بهداشت روان بر سطوح اختلال پنداری درک شده و سلامت روان در افراد ایسکشوال ایرانی بود. در قالب یک طرح علی‑مقایسه ای، ۹۴ فرد ایسکشوال که سابقه مراجعه به روان شناس یا روانپزشک داشتند، بر اساس کیفیت خودگزارش شده تعامل به دو گروه تجربه مثبت (۱۹ نفر) و تجربه منفی (۷۵ نفر) تقسیم شدند. داده ها با استفاده از مقیاس اختلال پنداری درک شده و خرده مقیاس افسردگی از فرم کوتاه مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس گردآوری و با آزمون تی مستقل تحلیل شدند.نتایج نشان داد که میانگین نمره اختلال پنداری درک شده در گروه دارای تجربه منفی تقریبا دو برابر گروه دارای تجربه مثبت بود و این تفاوت با اندازه اثر بسیار بزرگ از نظر آماری معنادار است. افزون بر این، گروه با تجربه منفی به طور معناداری سطوح بالاتری از افسردگی و اضطراب و سطوح پایین تری از رفاه روان شناختی را گزارش کردند. کیفیت تعامل با متخصصان بهداشت روان، عاملی بسیار قدرتمند در شکل گیری احساس «بیمار بودن» و متعاقب آن سلامت روان افراد ایسکشوال است. تجربه منفی و آغشته به برچسب زنی می تواند به عنوان یک آسیب درمان زاد، هسته هویتی مراجع را تخریب کند. این یافته ها بر ضرورت فوری بازنگری در آموزش متخصصان و ترویج رویکردهای تاییدگر و مبتنی بر صلاحیت فرهنگی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ایسکشوالیتی ، اختلال پنداری ، تجربه درمانی ، سلامت روان ، متخصصان بهداشت روان