مقایسه بی تفاوتی اخلاقی در دانش آموزان خانواده های طلاق، بی سرپرست و عادی

وضعیت خانواده (عادی، طلاق یا بی سرپرست) نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش ها و حساسیت های اخلاقی دانش آموزان دارد، به گونه ای که چالش های خانوادگی می تواند با کاهش حساسیت اخلاقی همراه باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه بی تفاوتی اخلاقی در دانش آموزان خانواده های طلاق، بی سرپرست و عادی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی و علی-مقایسه ای بود. جامعه پژوهش، دانش آموزان خانواده های طلاق، بی سرپرست و عادی شهر رامسر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. ۹۰ دانش آموز شامل دانش آموزان خانواده های طلاق (۳۰ نفر)، دانش آموزان خانواده های عادی (۳۰ نفر) و دانش آموزان بی سرپرست (۳۰ نفر) از مدارس و مراکز نگهداری کودکان بی سرپرست شهر رامسر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس بی تفاوتی اخلاقی (MDS؛ بندورا و همکاران، ۱۹۹۶) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی توکی در محیط نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد. یافته ها نشان داد که سه گروه در میزان بی تفاوتی اخلاقی با یکدیگر تفاوت معناداری داشتند و نمره گروه دانش آموزان بی سرپرست و دانش آموزان خانواده های طلاق بالاتر از دانش آموزان خانواده های عادی بود (۰۵/۰ > P). با توجه به بالاتر بودن بی تفاوتی اخلاقی در دانش آموزان بی سرپرست و خانواده های طلاق، طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای تربیتی-اخلاقی و حمایت روان اجتماعی هدفمند برای این گروه ها در مدارس ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

بی تفاوتی اخلاقی ، دانش آموزان بی سرپرست ، دانش آموزان خانواده های طلاق ، دانش آموزان خانواده های عادی