نقش تعامل مدرسه و خانواده در تقویت تربیت و سلامت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعامل مدرسه و خانواده در تقویت ابعاد تربیتی و سلامت دانش آموزان و تبیین ظرفیت های مشارکت میان خانه و مدرسه در حمایت از رشد همه جانبه آنان انجام شده است. این مقاله می کوشد جایگاه هماهنگی میان والدین، معلمان و مدیران مدرسه را در شکل گیری رفتارهای مسئولانه، رشد اخلاقی، افزایش احساس تعلق، تقویت خودباوری و ارتقای سلامت روانی، اجتماعی و جسمانی دانش آموزان بررسی کند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. بررسی مباحث مرتبط نشان می دهد که ارتباط مستمر، هدفمند و اعتمادمحور میان خانواده و مدرسه می تواند زمینه شناسایی زودهنگام مشکلات آموزشی، رفتاری و روانی را فراهم کند و از شکل گیری یا گسترش بسیاری از آسیب های فردی و اجتماعی پیشگیری نماید. یافته ها بیانگر آن است که همسویی تربیتی والدین و عوامل مدرسه، موجب ثبات بیشتر در انتظارات رفتاری، افزایش احساس امنیت، بهبود سازگاری اجتماعی، تقویت انگیزش تحصیلی و کاهش رفتارهای مسئله ساز در دانش آموزان می شود. نتایج مقاله بر ضرورت ایجاد سازوکارهای پایدار برای مشارکت والدین، گسترش ارتباط دوسویه، افزایش آگاهی خانواده ها و تقویت نقش حمایتی مدرسه تاکید دارد و نشان می دهد تعامل سازمان یافته خانه و مدرسه از عوامل اساسی در پرورش دانش آموزانی سالم، مسئول و سازگار است.

کلیدواژه ها:

تعامل مدرسه و خانواده ، تربیت دانش آموزان ، سلامت دانش آموزان ، مشارکت والدین ، سلامت روانی ، ارتباط خانه و مدرسه