مدیریت منابع آب های زیرزمینی و نقش شهرداری در کاهش مخاطرات ژئوتکنیکی شهره

مدیریت پایدار منابع آب های زیرزمینی به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه شهری پایدار و کاهش مخاطرات ژئوتکنیکی، در دهه های اخیر توجه گسترده ای را در محافل علمی و مدیریت شهری به خود جلب کرده است. افت سطح ایستابی ناشی از برداشت بی رویه آب های زیرزمینی، تغییرات در تنش موثر خاک، نشست زمین، فرونشست، و ایجاد ترک های عمیق در سازه های شهری، همگی از پیامدهای مستقیم عدم مدیریت صحیح این منابع حیاتی محسوب می شوند. شهرداری ها به عنوان متولیان اصلی مدیریت شهری، نقشی کلیدی در کنترل و کاهش این مخاطرات ایفا می کنند. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی ابعاد مختلف مدیریت منابع آب های زیرزمینی و نقش شهرداری در کاهش مخاطرات ژئوتکنیکی شهر می پردازد. نتایج نشان می دهد که اتخاذ سیاست های جامع مدیریتی، پایش مستمر سطح ایستابی، توسعه زیرساخت های تغذیه مصنوعی، و تدوین مقررات ساختمانی مبتنی بر شرایط ژئوتکنیکی، می تواند به طور چشمگیری مخاطرات ناشی از افت آب های زیرزمینی را کاهش دهد. همچنین همکاری بین بخشی میان شهرداری، سازمان های آب منطقه ای، دانشگاه ها و بخش خصوصی، شرط لازم برای موفقیت در این زمینه است.

کلیدواژه ها:

آب های زیرزمینی ، مخاطرات ژئوتکنیکی ، مدیریت شهری ، شهرداری ، فرونشست زمین ، نشست خاک ، توسعه پایدار شهری