چگونه توانستم با تبدیل کلاس درس به محیطی تعاملی، مسئولیت پذیری دانش آموزان را تقویت کنم؟

مسئولیت پذیری یعنی قابلیت پذیرش، پاسخگویی و به عهده گرفتن کاری که از کسی درخواست می شود و شخص می تواند آن را بپذیرد یا رد کند. قبل از این که بپذیرد یا رد کند، باید کاملا برای او شرح داده شود که از او چه می خواهند و دقیقا باید چه کاری انجام دهد و در قبال انجام دادن آن کار چه چیزی به دست می آورد. در واقع مسئولیت انتخابی آگاهانه است و مانند وظیفه نیست که حتما باید کار واگذار شده، انجام بگیرد.حس مسئولیت وقتی به وجود می آید که به افراد، مسئولیت واگذار شود. اگر بخواهید دانش آموزان و آینده سازان کشور مسئولیت پذیر باشند نباید آنها را از اشتباه کردن بترسانید. اگر دانش آموزان در رویارویی با مسائل زندگی اطلاعاتی داشته باشند و از اشتباهات خود درس بگیرند، بهتر می توانند آدم هایی مسئولیت پذیر باشند. برای موفقیت در ایجاد حس مسئولیت پذیری در فرد ثبات قدم و متعهد بودن شرط اصلی می باشد. آموزش مسئولیت به دانش آموزان، با ارزش ترین هدیه ای است که می توان به آنها داد. با انجام این کار آنها می توانند از خود مراقبت کنند و در آینده افرادی مسئولیت پذیر و متعهد بار بیایند. دانش آموزان باید بتوانند در هر مرحله ای از زندگی مسئولیت هایی که بر عهده آنان است به خوبی انجام داده و در مواجهه با موقعیت های سخت گلیم خود را از آب بالا بکشند. در مرحله اول پدر و مادر و در مرحله بعد معلمان و مربیان مدارس، باید شناخت کافی و لازم از روحیات، عواطف، وضعیت عقلانی و اجتماعی دانش آموز داشته باشند تا بر اساس این شناخت به آموزش مسئولیت پذیری در آنان اقدام کنند. برای ایجاد این حس در دانش آموزان لازم است که به نیازهای اساسی و زیستی آنان اهمیت داده شود و هر کدام از والدین و معلمان در برآورده کردن این نیازها به وظیفه خود به درستی عمل کنند.برای اینکه دانش آموزی بتواند مسئولیت پذیر باشد و به درستی اموراتش را انجام دهد باید قوه ذهنی و استعداد هایشان شکوفا شود. و به آنها کمک کرد تا تقوای الهی، عزت و اعتماد به نفس بالایی داشته باشند .

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، دانش آموزان ، تربیت ، آموزش ، تعلیم و تربیت