تبیین تاثیر سیستم های توصیه گر هوشمند در برنامه ریزی درسی بر انگیزش و یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه اول در محیط های یادگیری ترکیبی

گسترش فناوری های هوشمند در آموزش، زمینه تحول در برنامه ریزی درسی و حرکت به سوی یادگیری شخصی سازی شده را فراهم کرده است. مقاله حاضر با هدف تبیین تاثیر سیستم های توصیه گر هوشمند در برنامه ریزی درسی بر انگیزش و یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه اول در محیط های یادگیری ترکیبی تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با بررسی مفاهیم برنامه ریزی درسی، سیستم های توصیه گر هوشمند، انگیزش تحصیلی، یادگیری و محیط های یادگیری ترکیبی، سازوکارهای اثرگذاری این فناوری ها بر فرایند آموزش تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد سیستم های توصیه گر هوشمند با شناسایی نیازها، توانایی ها، علایق و سطح دانش فراگیران، امکان ارائه محتوای متناسب، تنظیم مسیرهای یادگیری، پیشنهاد منابع آموزشی و ارائه بازخورد هدفمند را فراهم می کنند. چنین قابلیتی می تواند احساس انتخاب، مشارکت فعال، علاقه مندی و استمرار تلاش دانش آموزان را افزایش دهد و زمینه بهبود انگیزش تحصیلی را ایجاد کند. همچنین انطباق محتوا و فعالیت های آموزشی با تفاوت های فردی، دسترسی مناسب تر به منابع و دریافت بازخورد مستمر می تواند به درک عمیق تر مفاهیم، پایداری آموخته ها و ارتقای کیفیت یادگیری منجر شود. بر این اساس، بهره گیری هدفمند از سیستم های توصیه گر هوشمند می تواند ظرفیت برنامه ریزی درسی در محیط های یادگیری ترکیبی را برای پاسخ گویی به نیازهای متنوع دانش آموزان تقویت کند.

کلیدواژه ها:

سیستم های توصیه گر هوشمند ، برنامه ریزی درسی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری ، محیط های یادگیری ترکیبی