تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری مفهومی درس فیزیک

یادگیری مفهومی در درس فیزیک از بنیادی ترین اهداف آموزش علوم به شمار می رود، زیرا درک پدیده ها، تحلیل روابط میان مفاهیم و کاربرد قوانین فیزیکی در موقعیت های گوناگون، فراتر از حفظ فرمول ها و بازگویی مطالب درسی است. مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری مفهومی درس فیزیک و تبیین سازوکارهای موثر بر افزایش درک، ماندگاری و انتقال مفاهیم علمی تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این راستا، مولفه های یادگیری مفهومی، ویژگی های تدریس فعال، یادگیری مشارکتی، حل مسئله، کاوشگری، فعالیت های آزمایشگاهی، پرسشگری علمی و نقش تعامل دانش آموزان در فرایند ساخت دانش مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که روش های تدریس فعال با افزایش مشارکت شناختی دانش آموزان، ایجاد فرصت برای تجربه مستقیم، تقویت استدلال علمی، اصلاح برداشت های نادرست و پیوند دادن دانش پیشین با مفاهیم جدید، زمینه شکل گیری فهم عمیق تری از مباحث فیزیک را فراهم می کنند. همچنین مشارکت در حل مسئله، گفت وگوی علمی، آزمایش و فعالیت های اکتشافی می تواند توانایی دانش آموزان در تفسیر پدیده های فیزیکی و به کارگیری آموخته ها در موقعیت های جدید را افزایش دهد. بر این اساس، استفاده هدفمند از روش های تدریس فعال می تواند زمینه ارتقای کیفیت آموزش فیزیک و تقویت یادگیری مفهومی و پایدار دانش آموزان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، یادگیری مفهومی ، آموزش فیزیک ، حل مسئله ، یادگیری مشارکتی ، کاوشگری علمی