تاثیر تدریس مبتنی بر گفت وگو بر کیفیت مدیریت کلاس و شکل گیری یادگیری عمیق

تدریس مبتنی بر گفت وگو یکی از رویکردهای نوین در فرایند یاددهی یادگیری است که با تاکید بر تعامل، مشارکت فعال، پرسشگری و تبادل دیدگاه ها، نقش مهمی در تغییر ساختار سنتی کلاس درس ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تدریس مبتنی بر گفت وگو بر کیفیت مدیریت کلاس و شکل گیری یادگیری عمیق دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد مروری و روش توصیفی تحلیلی انجام شده و اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی منابع علمی، پژوهش های مرتبط و مطالعات انجام شده در زمینه تدریس گفت وگومحور، مدیریت کلاس، تعامل معلم و دانش آموز و یادگیری عمیق گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تدریس مبتنی بر گفت وگو با افزایش تعامل میان معلم و دانش آموز، ایجاد فضای امن برای بیان دیدگاه ها، تقویت مشارکت و مسئولیت پذیری و کاهش تعارض های کلاسی می تواند کیفیت مدیریت کلاس را ارتقا دهد. همچنین، گفت وگوی هدفمند با فراهم کردن فرصت برای پرسشگری، استدلال، تحلیل، تفسیر، حل مسئله و ارتباط میان دانش جدید و تجربیات پیشین، زمینه شکل گیری یادگیری عمیق را فراهم می سازد. نتایج نشان می دهد که تلفیق مدیریت مشارکتی با گفت وگوی آموزشی می تواند کلاس درس را به محیطی پویا، تعاملی و یادگیرنده تبدیل کند و زمینه رشد تفکر انتقادی، خلاقیت و استقلال فکری دانش آموزان را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر گفت وگو ، مدیریت کلاس ، یادگیری عمیق ، تعامل معلم و دانش آموز ، مشارکت دانش آموزان ، تفکر انتقادی.