بررسی نظام مند اثر بخشی آموزش مبتنی بر پویا نمایی در ارتقای تفکر حل مسئله و انگیزه درونی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش پویانمایی بر انگیزش تحصیلی و مهارت حل مسئله دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر برازجان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر برازجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. نمونه آماری شامل ۴۰ نفر بود که از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) جایگزین شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) و پرسشنامه مهارت های حل مسئله هپنر و پترسون (۱۹۸۲) استفاده شد. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش درس علوم تجربی مبتنی بر پویانمایی های آموزشی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری (آنکوا) و چندمتغیری (مانکوا) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش پویانمایی موجب افزایش معنادار انگیزش تحصیلی و مهارت حل مسئله در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (p<۰.۰۰۱). همچنین، آموزش پویانمایی بر ابعاد انگیزش تحصیلی (درونی و بیرونی) و ابعاد مهارت حل مسئله (اعتماد به خود در حل مسئله، شیوه اجتناب-نزدیکی به مسئله و کنترل شخصی) تاثیر مثبت و معناداری داشت. با توجه به یافته ها، استفاده از پویانمایی های آموزشی به عنوان یک روش نوین تدریس برای افزایش انگیزش و مهارت های شناختی دانش آموزان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش پویانمایی ، انگیزش تحصیلی ، مهارت حل مسئله ، دانش آموزان ابتدایی.