کشت و پرورش توام برنج و اردک و تاثیر آن بر زیست بوم شالیزار

مصرف بی رویه سموم کشاورزی و کودهای شیمیایی نگرانی هایی در زمینه حفظ سلامت جامعه و محیط­زیست ایجاد کرده است. در این خصوص، یکی از راهکارهای اصلی در راستای کشاورزی پایدار، کشت و پرورش توام برنج و اردک در زیست بوم شالیزار است که گامی موثر در کاهش مصرف مواد شیمیایی و افزایش درآمد برنج کاران در مناطق شمالی کشور می باشد. استفاده اقتصادی و بهینه و دومنظوره از شالیزار، دسترسی بیشتر روستاییان به پروتئین سالم و مفید، ایجاد درآمد جانبی برای خانوارهای روستایی، ایجاد اشتغال در روستاها (به ویژه برای زنان روستایی)، اقتصادی تر کردن هزینه برنج کاری و بالابردن توان اقتصادی روستاییان، کاهش آلوگی محیط­زیست در اثر کاهش مصرف سموم و کودهای شیمیایی و کنترل بیولوژیک آفات و علف های هرز مزرعه ازجمله مزایای این سامانه می باشد. چنانچه ۱۰ درصد اراضی شالیزاری در استان های گیلان و مازندران به این سامانه اختصاص یابد، افزایش درآمد قابل توجه برای کشاورزان برنج کار و رشد اقتصادی در شمال کشور به دنبال خواهد داشت. درحال حاضر کمتر از یک درصد از اراضی شالیزاری در منطقه شمال کشور به سامانه کشت توام برنج- اردک اختصاص دارد.

کلیدواژه ها:

آفت ، برنج ، سامانه کشت ، کنترل بیولوژیک