اثرات نمک های اکسید روی و شرایط مختلف رشد بر نانومیله ها و پارامترهای آشکارساز فرابنفش فوتودیودی

پارامترهای مختلفی که می توانند بر جریان تاریکی و حساسیت آشکارسازهای فرابنفش فوتودیودی نانومیله های اکسید روی اثرگذار باشند در این کار بررسی می-گردد. ساختار این آشکارساز مبتنی بر پیوندهای ناهمگون نانومیله های اکسید روی و سیلیکون نوع p است. اثر تغییر شرایط رشد، نمک های اکسید روی و مشخصات سطح بر جریان تاریکی و حساسیت آشکارساز تحلیل گردید. برای مشاهده و بررسی بیشتر از آنالیزهای مختلفی مانند SEM، PL و مشخصه های I-V استفاده شد. در این کار نیز افزاره ای با کوچک ترین قطر، نمونه بهینه از نظر دارا بودن حداقل جریان تاریکی (۱۸۳/۱ میکروآمپر) و حداکثر حساسیت (۱۳/۴۵) تعیین شد. از طرفی نمونه S۳ با بیشترین قطر (۴۰۰ نانومتر) و سطح خاص آن سبب شد تا جریان تاریکی بر خلاف انتظار به شدت کاهش یابد و به مقدار ۴۱/۲۵ میکروآمپر برسد و در نتیجه حساسیت آن به مقدار ۰۱/۳۸ رسید که در بین نمونه ها پس از نمونه S۱ بیشینه مقدار حساسیت را داراست. کاهش محسوس جریان تاریکی و افزایش چشمگیر حساسیت آشکارساز تنها با تغییر مورفولوژی ساختار و انتخاب نمک روی مناسب به دست آمد.

کلیدواژه ها:

آشکارساز فرابنفش ، فوتودیود ، نانوساختار اکسید روی ، شرایط رشد