تاب آوری تحصیلی در شرایط بحران (با تاکید بر آموزش مجازی)

تاب آوری تحصیلی به عنوان توانایی فراگیر در مواجهه موفقیت آمیز با دشواری ها، فشارها و شرایط نامطلوب آموزشی، در دوران بحران هایی نظیر همه گیری کووید-۱۹ و گذار اجباری به آموزش مجازی اهمیتی دوچندان یافته است. این مطالعه با رویکرد مروری و تحلیل اسنادی، به بررسی منابع درونی (خودتنظیمی هیجانی، خوش بینی تحصیلی، خودکارآمدی و سرسختی روان شناختی) و منابع پایانی (حمایت معلم در بستر آنلاین، زیرساخت فناوری، حمایت خانواده و جو یادگیری مجازی) می پردازد که در حفظ و ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان در شرایط بحران نقش ایفا می کنند. یافته های حاصل از مرور نظام مند مقالات منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ نشان می دهد که تاب آوری تحصیلی در آموزش مجازی، محصول تعامل پویای منابع درونی و پایانی است؛ بدین معنا که منابع پایانی موثر (مانند بازخورد به موقع معلم و حمایت عاطفی خانواده) می توانند منابع درونی (مانند خودکارآمدی و تنظیم هیجانی) را فعال و تقویت کنند و برعکس. در پایان، مدل تلفیقی تاب آوری تحصیلی در شرایط بحران ارائه شده و پیشنهادهایی برای معلمان، خانواده ها و سیاست گذاران آموزشی مطرح گردیده است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، منابع درونی ، منابع پایانی ، آموزش مجازی ، شرایط بحران ، خودتنظیمی هیجانی ، حمایت آموزشی