کاربرد هوش مصنوعی در تقویت درک مطلب، تحلیل متن و در نظر گرفتن تفاوت های فردی در یادگیری ادبیات

رشد فناوریهای هوش مصنوعی در دهههای اخیر، افقهای تازهای را پیشروی آموزش و بهویژه آموزش ادبیات در مدارس ابتدایی و متوسطه گشوده است. آموزش ادبیات بهدلیل ماهیت زبانی، شناختی و تفسیری خود، بیش از سایر حوزهها نیازمند توجه به تفاوتهای فردی، سطح درک مطلب و توانایی تحلیل متون دانشآموزان است. هدف پژوهش حاضر، بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در تقویت درک مطلب، بهبود تحلیل متن ادبی و پاسخگویی موثر به تفاوتهای فردی یادگیرندگان در فرایند آموزش ادبیات است.این پژوهش با رویکرد کتابخانهای و توصیفی–تحلیلی و با اتکا بر مطالعات داخلی و بینالمللی انجام شده است. دادهها از طریق بررسی مقالات علمی–پژوهشی، کتابهای تخصصی، گزارشهای آموزشی و اسناد معتبر گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی مورد واکاوی قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بهرهگیری از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، ازجمله سیستمهای یادگیری تطبیقی، تحلیلگرهای زبانی، پردازش زبان طبیعی و سامانههای توصیهگر آموزشی، میتواند نقش موثری در ارتقای سطح درک مطلب، تسهیل تحلیل ساختاری و معنایی متون ادبی و انطباق فرایند یادگیری با ویژگیهای شناختی، زبانی و عاطفی دانشآموزان ایفا کند (Luckin et al.، ۲۰۱۶؛ Holmes et al.، ۲۰۱۹).نتایج این مطالعه همچنین نشان میدهد که هوش مصنوعی، در صورت استفاده آگاهانه و هدایتشده، میتواند بهعنوان ابزاری مکمل برای معلمان ادبیات عمل کرده و زمینهساز یادگیری عمیقتر، مشارکت فعالتر و کاهش شکافهای فردی در کلاسهای درس شود. این پژوهش بر ضرورت توسعه چارچوبهای آموزشی و سیاستگذاری هوشمندانه در بهکارگیری هوش مصنوعی در آموزش ادبیات تاکید میکند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، درک مطلب ، تحلیل متن ادبی ، تفاوتهای فردی ، یادگیری تطبیقی ، آموزش ادبیات ، مدارس ابتدایی و متوسطه