نقد برنامه درسی رسمی و پنهان در آموزش فراگیر و ارائه چارچوب شمول همه جانبه برای تلفیق واقعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی انتقادی برنامه درسی رسمی و پنهان در نظام های آموزش فراگیر و تبیین نقش آنها در بازتولید نابرابری و حاشیه ای سازی دانش آموزان متنوع از نظر توانایی، زبان، فرهنگ، طبقه و سبک یادگیری انجام شده است. علیرغم گسترش سیاست های فراگیرسازی و تاکید اسناد بالادستی بر حق آموزش برابر، شواهد نشان می دهد حضور فیزیکی دانش آموزان در کلاس های عادی لزوما به مشارکت معنادار آموزشی و اجتماعی نمی انجامد. این مطالعه با روش مرور انتقادی نظام مند، دو لایه اصلی برنامه درسی را تحلیل می کند: برنامه درسی رسمی (اهداف استاندارد، محتوای یکسان، روش های تدریس غالب، و ارزشیابی های هنجارمدار) و برنامه درسی پنهان (هنجارهای فرهنگی نانوشته، انتظارات رفتاری تلویحی، ساختارهای زمانی و فضایی، و روابط قدرت در مدرسه). یافته ها نشان می دهد که برنامه درسی رسمی با پیش فرض «دانش آموز متوسط فرضی» و برنامه درسی پنهان با تحمیل «فرهنگ غالب»، مشترکا به «دیگری سازی» و «انزوای درون کلاسی» گروه های به حاشیه رانده شده دامن می زنند. در پاسخ، «چارچوب شمول همه جانبه» مبتنی بر فلسفه طراحی جهانی برای یادگیری (UDL)، رویکرد پاسخ به-مداخله (RTI)، و نظریه عدالت اجتماعی در آموزش ارائه می شود. این چارچوب بر سه رکن «بازآفرینی محتوای چندگانه»، «صریح سازی برنامه درسی پنهان»، و «بازتوزیع قدرت در کلاس درس» استوار است و مسیر گذار از «تلفیق مکانیکی» به «شمول عادلانه» را ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی رسمی ، برنامه درسی پنهان ، آموزش فراگیر ، تلفیق واقعی ، عدالت آموزشی ، طراحی جهانی برای یادگیری ، دیگری سازی.