بهبود فن بیان و اعتماد به نفس معلمان با استفاده از هوش مصنوعی؛ با محوریت تعامل موثر با دانش آموزان و والدین

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود فن بیان و افزایش اعتماد به نفس معلمان، با تمرکز بر تعامل موثر با دانش آموزان و والدین انجام شده است. این پژوهش بر آن است که بسیاری از معلمان با وجود برخورداری از دانش تخصصی، به دلیل ضعف در مهارت های ارتباطی و اضطراب ناشی از قضاوت دیگران، نمی توانند پیام خود را به صورت موثر به مخاطبان منتقل کنند. این مسئله به ویژه در تعامل با والدین و دانش آموزان که نیازمند ظرافت و دقت بالاست، اهمیت بیشتری می یابد. روش پژوهش حاضر از نوع مروری-تحلیلی است و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مطالعات پیشین، به بررسی قابلیت های هوش مصنوعی در آموزش مهارت های ارتباطی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی از طریق تحلیل گفتار، لحن صدا، سرعت بیان و زبان بدن، بازخوردهای دقیق و بدون قضاوتی را در اختیار معلمان قرار می دهند و محیطی امن برای تمرین فراهم می کنند. همچنین شخصی سازی فرآیند یادگیری و شبیه سازی موقعیت های واقعی ارتباطی، نقش موثری در کاهش اضطراب گفتاری و تقویت احساس خودکارآمدی معلمان دارد. این پژوهش نتیجه می گیرد که استفاده آگاهانه و هدفمند از هوش مصنوعی به عنوان ابزاری مکمل در کنار آموزش های حضوری، می تواند به بهبود مهارت های ارتباطی و افزایش اعتماد به نفس معلمان در تعامل با دانش آموزان و والدین منجر شود.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، فن بیان، اعتماد به نفس، معلمان، تعامل با دانش آموزان و والدین.