تاثیر طراحی منظر بر تعاملات اجتماعی در مجتمع های مسکونی

افزایش تراکم شهری و گسترش مجتمع های مسکونی، کیفیت فضاهای باز و منظر پیرامونی را به عاملی تعیین کننده در شکل گیری یا تضعیف تعاملات اجتماعی میان ساکنان تبدیل کرده است. این مقاله با هدف بررسی نقش طراحی منظر در ارتقای سرمایه اجتماعی و تعاملات میان ساکنان مجتمع های مسکونی تدوین شده است. روش پژوهش، مروری و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی منابع منتشرشده در سایت ها و مقالات معتبر داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که مولفه هایی مانند تنوع فضایی، وجود فضاهای سبز نیمه عمومی، مسیرهای پیاده روی امن، نشیمن های جمعی، نورپردازی مناسب و اتصال بصری میان فضاهای باز و واحدهای مسکونی، از مهم ترین عوامل کالبدی تقویت کننده تعاملات اجتماعی هستند. همچنین مشارکت ساکنان در طراحی و نگهداری منظر، حس تعلق مکانی و مسئولیت پذیری اجتماعی را افزایش می دهد. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در ضوابط طراحی منظر مجتمع های مسکونی و حرکت از رویکرد صرفا زیبایی شناختی به رویکرد اجتماع محور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طراحی منظر ، تعاملات اجتماعی ، مجتمع های مسکونی ، فضای باز ، فضای نیمه عمومی