هوش مصنوعی و تحول در الگوهای نوین آموزش ابتدایی: از شخصی سازی یادگیری تا مدیریت سوءبرداشت های علمی

ظهور هوش مصنوعی (AI) پارادایم های سنتی آموزش را با چالشی بنیادین مواجه کرده و لزوم بازنگری در الگوهای تربیتی دوره ابتدایی را دوچندان نموده است. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش تحولی هوش مصنوعی در شخصی سازی فرآیندهای یادگیری و واکاوی راهکارهای مدیریت سوءبرداشت های علمی (توهمات هوش مصنوعی) در میان دانش آموزان است. روش شناسی این تحقیق بر سنتز یافته های پژوهشی اخیر و تحلیل کیفی داده های استخراج شده از منابع معتبر استوار است. یافته ها نشان می دهند که ادغام هوشمندانه ابزارهای AI علاوه بر تقویت انگیزه و بهبود نتایج تحصیلی، می تواند از طریق کاهش اضطراب ریاضی و شخصی سازی مسیر یادگیری، به عدالت آموزشی منجر شود. با این حال، بروز «توهمات هوش مصنوعی» ضرورت توسعه سواد AI را به عنوان یک شایستگی پایه برجسته می سازد. نتایج بر تغییر نقش معلم به تسهیل گر و لزوم مداخله زودهنگام برای اصلاح بازنمایی های ذهنی کودکان نسبت به فناوری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، شخصی سازی یادگیری ، سواد هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی.