تدریس خلاق به دانش آموزان اوتیسم

تدریس به دانش آموزان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) به دلیل تفاوت های فردی در شیوه یادگیری، پردازش اطلاعات و تعامل اجتماعی، نیازمند رویکردهایی فراتر از روش های سنتی و یکسان آموزشی است. «تدریس خلاق» به عنوان یک راهکار نوین، با استفاده از ابزارهای هنری، بازی های آموزشی، فناوری های دیجیتال و روش های چندحسی، فرآیند یادگیری را برای این دانش آموزان جذاب، ملموس و معنادار می سازد. این مقاله به بررسی اهمیت خلاقیت در تدریس، معرفی روش های نوآورانه برای غلبه بر موانع ارتباطی و ارائه راهکارهایی برای افزایش مشارکت و انگیزه تحصیلی در دانش آموزان اوتیستیکی می پردازد. نتایج حاکی از آن است که تدریس خلاق می تواند شکاف یادگیری را پر کرده و استعدادهای نهفته این دانش آموزان را شکوفا کند.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاق ، اختلال طیف اوتیسم ، روش های نوین آموزشی ، یادگیری چندحسی