نظریه «گذار به دموکراسی» و چالش های آن در کشورهای پسا انقلابی (مطالعه موردی: مصر و تونس)

پدیده «بهار عربی» در اوایل دهه ۲۰۱۰ میلادی، امیدهای گسترده ای برای گذار به دموکراسی در جهان عرب ایجاد کرد. با این حال، تجربه کشورهای پساانقلابی مانند مصر و تونس نشان داد که سقوط دیکتاتورها لزوما به استقرار نظام های دموکراتیک منجر نمی شود. این پژوهش با هدف واکاوی نظریه گذار به دموکراسی و چالش های ساختاری و فوق ساختاری در کشورهای عربی پس از انقلاب انجام شده است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از داده های کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که ضعف نهادهای مدنی، شکاف میان اسلام گرایان و سکولارها، مداخلات خارجی، و بحران های اقتصادی از جمله موانع اصلی در مسیر تثبیت دموکراسی در این کشورها هستند. در حالی که تونس توانست تا حدودی با گفتگو به اجماع برسد، مصر به دلیل بحران مشروعیت و بازگشت اقتدارگرایی، مسیر متفاوتی را طی کرد.

کلیدواژه ها:

گذار به دموکراسی ، کشورهای پساانقلابی ، بهار عربی ، تونس ، مصر ، چالش های سیاسی