بررسی نشانگرهای زیستی برای تشخیص زودهنگام مشکلات رشدی کودکان

هدف از این مطالعه بررسی نشانگرهای زیستی بالقوه برای تشخیص زودهنگام مشکلات رشدی در کودکان بود. در این مطالعه، ۱۲۰ کودک (۶۰ پسر و ۶۰ دختر) با میانگین سنی ۴.۵ سال (انحراف معیار = ۱.۲ سال) شرکت کردند. ۴۰ کودک در گروه با خطر بالای مشکلات رشدی (بر اساس ارزیابی های بالینی) و ۸۰ کودک در گروه کنترل (بدون علائم قابل توجه مشکلات رشدی) قرار داشتند. سطح نورواپامین در مایع مغزی نخاعی، الگوهای فعالیت مغزی (EEG) و سطح پروتئین BDNF در سرم کودکان اندازه گیری شد. سطح نورواپامین در مایع مغزی نخاعی کودکان گروه با خطر بالای مشکلات رشدی به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود (t(۱۱۸) = ۳.۲۱, p < ۰.۰۱). تحلیل EEG نشان داد که کودکان گروه با خطر بالای مشکلات رشدی الگوهای فعالیت مغزی غیرمعمولی در لوب پیشانی نشان می دهند. سطح پروتئین BDNF در سرم کودکان گروه با خطر بالای مشکلات رشدی به طور قابل توجهی پایین تر از گروه کنترل بود (t(۱۱۸) = -۲.۸۵, p < ۰.۰۱). نتایج این مطالعه شواهد قابل توجهی را در حمایت از استفاده از ترکیبی از نشانگرهای زیستی - سطح نورواپامین، الگوهای فعالیت مغزی و سطح BDNF - برای تشخیص زودهنگام مشکلات رشدی در کودکان ارائه می دهد. این یافته ها پتانسیل قابل توجهی برای بهبود تشخیص و درمان مشکلات رشدی در کودکان دارند.

کلیدواژه ها:

مشکلات رشدی ، تشخیص زودهنگام ، نشانگرهای زیستی