صوفی گری در ادبیات عرب و ادبیات فارسی

عرفان و تصوف دو واژه نزدیک به هم و عده ای این دو واژه را مترادف می دانند، ولی دو مقوله ی جدا و با هم اختلاف دارند، که برای بیان یک واقعیت و حقیقت به کار می روند. در آغاز برای هدفی مقدس استعمال شدند، سپس در ادامه راه در آن ها و به خصوص در تصوف انحراف ایجاد شد، و بعدها مخالفت ها با اهل تصوف شروع شد؛ زیرا تصوف از رسالت واقعی خویش فاصله گرفت. امروزه این اصطلاح بیشتر برای عارف نماها یا عرفان کاذب به کار می رود. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد تطبیقی به بررسی تفاوت های مفهومی و سیر تطور عرفان و تصوف در ادبیات فارسی و عربی می پردازد. سعی بر آن است ابتدا به تعریف لغوی و اصطلاحی عرفان و تصوف، منشا پیدایش و ظهور تصوف، علت نامگذاری، هدف اولیه آن ها، سیر و حرکت آن، تصوف در اسلام مشغول، و سپس به بررسی این دو واژه در ادبیات فارسی و عربی بپردازیم.

کلیدواژه ها:

تصوف ، عرفان ، ادبیات فارسی ، ادبیات عربی ، تطور