بررسی چگونگی بازتاب "هویت جمعی ایرانی" در ادوار مختلف تاریخی از طریق ادبیات

هویت جمعی ایرانی، مفهومی پویا و درهم تنیده با تاریخ، جغرافیا و ادبیات این سرزمین است. ادبیات به عنوان آینه ی تمام نمای فرهنگ، نقشی بیبدیل در شکلدهی، حفظ و انتقال این هویت ایفا کرده است. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به واکاوی چگونگی بازتاب هویت جمعی ایرانی در ادوار مختلف تاریخی (از دوران باستان تا دوران معاصر) میپردازد. نتایج نشان میدهد که ادبیات فارسی، همواره با تکیه بر عناصری چون پادشاهی نیک، پهلوانی، عدالت خواهی، اخلاقمداری و وحدت ملی، ضمن حفظ پیوستگی تاریخی، پاسخگوی نیازهای هویتی ایرانیان در مقاطع حساس تاریخی بوده است. ورود اسلام و تلفیق آن با فرهنگ بومی، غنای این هویت را دوچندان کرده و ادبیات را به ابزاری قدرتمند برای بیان مفاهیم والای انسانی و اسلامی تبدیل کرده است.

کلیدواژه ها:

هویت جمعی ، ادبیات فارسی ، تاریخ ایران ، فرهنگ ایرانی-اسلامی ، حماسه ، غزل ، حکمت