بررسی اثربخشی بازی درمانی شناختی-رفتاری بر علاقه مندی اجتماعی و نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای دانش آموزان ابتدایی بدسرپرست

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی شناختی-رفتاری بر علاقه مندی اجتماعی و نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای دانش آموزان ابتدایی بدسرپرست انجام پذیرفت. روش تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی بدسرپرست شهر فولادشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. روش نمونه گیری در دسترس و بدین صورت انجام شد که بر اساس غربالگری، از میان دانش آموزان معرفی شده از سوی اداره بهزیستی شهرستان، آنان که از نظر علاقه مندی اجتماعی یک انحراف معیار از میانگین پایین تر و از نظر نافرمانی مقابله ای یک انحراف معیار بالاتر بودند، ۴۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی در گروه های (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. گروه آزمایش، مداخله بازی درمانی شناختی-رفتاری را دریافت کرد و گروه کنترل به کاربندی عادی خود ادامه داد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه علاقه مندی اجتماعی برای کودکان ایرانی (علیزاده و همکاران، ۱۳۹۳) و پرسشنامه نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای (هاشمی و همکاران، ۱۳۷۸) بود. مداخله به شکل گروهی طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در مورد گروه آزمایش اجرا و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار SPSS۲۶ تحلیل شد. یافته ها حاکی از اثربخشی بازی درمانی شناختی-رفتاری بر علاقه مندی اجتماعی و نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای دانش آموزان ابتدایی بدسرپرست بود. نتایج نشان داد که ضریب اتا (eta) برای میزان تاثیر مداخله بر علاقه مندی اجتماعی و نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای ۱۵۳/۰ است؛ بنابراین می توان از این مداخله به عنوان راهکاری موثر برای افزایش علاقه مندی اجتماعی و کاهش نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای دانش آموزان استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، شناختی-رفتاری ، علاقه مندی اجتماعی ، نافرمانی مقابله ای ، دانش آموزان بدسرپرست