هوش مصنوعی به عنوان ابزاری برای توانمندسازی معلمان در تمامی مقاطع تحصیلی

ادغام سریع هوش مصنوعی (AI) در نظام های آموزشی، تحولات عمیقی را در نقش ها و مسئولیت های معلمی ایجاب کرده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی به عنوان ابزاری قدرتمند برای توانمندسازی معلمان در تمام سطوح آموزشی، از دبستان تا عالی، صورت پذیرفته است. این پژوهش از رویکرد کیفی و روش پژوهش کتابخانه ای (تحلیل محتوا) استفاده می کند و با بررسی نظام مند منابع علمی معتبر (فارسی و انگلیسی)، به تجزیه و تحلیل ابعاد مختلف این توانمندسازی می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که هوش مصنوعی معلمان را در چهار بعد کلیدی توانمند می سازد: ۱. افزایش کارایی عملیاتی از طریق خودکارسازی وظایف روتین مانند تصحیح آزمون و سازماندهی اداری؛ ۲. تعمیق درک پداگوژیک با ارائه تحلیل های دقیق و آنی از داده های یادگیری دانش آموزان (آموزش مبتنی بر داده)؛ ۳. تسهیل شخصی سازی و تمایز در آموزش که به معلم این امکان را می دهد تا با دقت بیشتر به نیازهای فردی هر فراگیر پاسخ دهد؛ و ۴. تغییر نقش حرفه ای معلم از یک منتقل کننده اطلاعات به یک «معمار عاملیت» و طراح محیط های یادگیری پیچیده. در نتیجه، هوش مصنوعی نه تنها صرفه جویی در زمان را به دنبال دارد، بلکه کیفیت تصمیم گیری های آموزشی معلم را ارتقا داده و او را برای ایفای نقش های نوین در عصر دیجیتال آماده می سازد. این توانمندسازی مستلزم توسعه مستمر شایستگی های نوین از جمله سواد الگوریتمی و مهارت های اخلاقی مرتبط با استفاده از AI است (یارمحمدیان و جعفری، ۱۴۰۱).

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، توانمندسازی معلم ، تمام مقاطع تحصیلی ، آموزش مبتنی بر داده ، شخصی سازی یادگیری