اگزوزوم ها و ارتباط بین سلولی: نقش ریزکیسه ها در سرطان و پتانسیل آن ها به عنوان بیومارکر

اگزوزوم ها به عنوان نانوذرات برون سلولی با قطر ۳۰ تا ۱۵۰ نانومتر، نقش کلیدی در ارتباطات سلولی و انتقال مولکول های بیولوژیک شامل RNA، پروتئین ها و لیپیدها ایفا می کنند. در سرطان، سلول های توموری مقادیر زیادی اگزوزوم ترشح می کنند که محیط میکروی تومور را دستکاری کرده و به متاستاز، مقاومت به دارو و فرار از سیستم ایمنی کمک می کنند. از آنجا که محتوای مولکولی اگزوزوم ها بازتابی از سلول مبدا است، آن ها به عنوان بیومارکرهای غیرتهاجمی با ارزش بالینی برای تشخیص زودهنگام و پیش آگهی سرطان شناخته شده اند. این مقاله به بررسی مکانیسم های دخیل در عملکرد اگزوزوم ها در سرطان و چالش های استفاده بالینی از آن ها می پردازد. همچنین نقش هوش مصنوعی در تحلیل داده های پیچیده اگزوزومی مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

اگزوزوم ، ارتباط بین سلولی ، سرطان ، بیومارکر ، متاستاز ، هوش مصنوعی ، میکروRNA ، تشخیص زودهنگام